Wat lijkt op een vreemd soort zuurstelling in een hoeveelheid sterren, is in faktief een klokkend manifestatie van uiteindelijk verborgen mathematische patronen. Starbursts, meestal asociëerd met slotmachines en data visualisatie, zijn meer dan bloedende ruis – ze zijn visuele sporen van diepere statistieke dynamiek. In Nederland, waar datacompressie, visuele analyse en statistische kennis een sleutelrol spelen, zijn starbursts een ideale metafoor voor het onzichtbare stermen van patronen in ruimte en tijd.

De optik van ruimte- en tijdgebonden structuren: waarom zien we meer dan wat op eerste gezicht?

In ruimteuitgevende systemen